Kazımak ulu ağaç gövdelerine adımızı
Yazmak her şeyi bir bir,
kumların üstüne.sessizce
O her işkenceye mahkum olmuşluğumuz
Acılarında seni sevmek,delice
daha çok sevmek günden güne.gizlice…
Şarkısız ve sensiz kaldığım nice akşamlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta