bir beton budanmasıyla
doğan güneşi gizliyor,
göz bebeklerinde ihtirasların.
sorgu sual,
seviyesiz bir üslubun girdabında savruluyor.
gök gürlüyor,
gecesi dinmeyen, gün yüzünün kasvetiyle.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




kalbimi saklı hasat vakitlerinden,
bulutlu gündüzlere,
kaçamak gecelere bırakıyorum.
ben bu gönlü
ipek mendillere sarıp,
sandığa kaldırıyorum.
kapatıyorum kapıları.
kilit vuruyor,
terkediyorum.
Tebrikler
Kaleminize yüreğinize sağlık.
seni yolun ortasında,
bulutsuz bir göğün altında bırakmış inançların.
inanamıyorum olanlara.
nasıl bir inançtan bahsediliyor burada?
güvenmek mi? dini inançlar mı söz konusu?
Yakalasan bi kaşık su yeter boğmak için fakat sen boğazında düğümlüyorsun..
‘su’ gibi akıp geçti ruhun ruhumuzun ortasından... sessiz sedasız yalınayak.. harika
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta