Səni mən, ay əzizim,çeşmi-xumardan tanıram.
Seyri mehmanım olan yaşıl bahardan tanıram.
Röyaya dalmış idim, qəfilcədən gəlib çıxdın,
Silirəm gözlərimi...Mən səni hardan tanıram?
Səni hardan tanıram?Gül ətirli o günlərdən,
Könlümə munis olan gül çətirli o ünlərdən.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta