05.01.1993 / DENİZLİ
Benimde vardı toz pembe düşlerim
Bir kızgın ateşte yaktılar beni
Kandırmıyor aynayı gülüşlerim
Bir ıssız çölde bıraktılar beni
Sormadılar diri misin ölü mü
Lale mi seversin yoksa gülü mü
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta