Bilemiyorum hangi gökdelenin
tuğlaları arasındadır
elele yürüdüğümüz
ve seni
ilk kez öptüğüm
o kuytu kumsal
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




beğenerek okudum, tebrikler..
Bu sele karsi artik durmayacagima her seferinde and icsem de, genetik o kadar gelismedi ki kromozomlarimdaki nukleotid dizilisini degistirteyim...
Ya o kumlar hiçkaybolmuyor hocam, kaybolan biziz aslında; kaybolan içimizde sevgiyi büyütemememiz, o binalara harç olan kumlar değil ki, yitirilen ümitlerimiz...
Böyle olmasa atar mıydık suçu o binaların ayakta kalmasını sağlayan kumlara?
Hep bizi ayakta tutsun istiyor insan işte;ama unutmamak lazım; kumlar değil kazanılması gereken, o kumlara anlam veren sevgililer...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta