Bilemiyorum hangi gökdelenin
tuğlaları arasındadır
elele yürüdüğümüz
ve seni
ilk kez öptüğüm
o kuytu kumsal
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




beğenerek okudum, tebrikler..
Bu sele karsi artik durmayacagima her seferinde and icsem de, genetik o kadar gelismedi ki kromozomlarimdaki nukleotid dizilisini degistirteyim...
Ya o kumlar hiçkaybolmuyor hocam, kaybolan biziz aslında; kaybolan içimizde sevgiyi büyütemememiz, o binalara harç olan kumlar değil ki, yitirilen ümitlerimiz...
Böyle olmasa atar mıydık suçu o binaların ayakta kalmasını sağlayan kumlara?
Hep bizi ayakta tutsun istiyor insan işte;ama unutmamak lazım; kumlar değil kazanılması gereken, o kumlara anlam veren sevgililer...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta