Ölü bir şehrin duvarlarında asılı bir yalnızlıktı,
Dört bir noktadan seyr-i aşktı,
Ne sen geldin duvarlarımı yıktın,
Ne ben sana yollarımı açtım,
Kör bir dipsiz kuyuya
Salladığın ellerini artık,
Ne ben görebilirim ne de sen,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta