Ben de et ve kemikten, yaratılmış insanım
Kısacık şu ömrümü har edene kırgınım
Bin parçaya böldüler, virandır hep cihanım
Şu kısacık ömrümü har edene KIRGINIM....
Gözyaşlarım sel olup, çağladı şu ömrümde
Katreleri çiğ sandım, sevdiğim yar gülümde
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta