Geç kalan ne varsa seni anımsatır
Acı ve hüzün seninle yürür
Bir gözün değsin bile isterim
Bir kez gözlerine düştüm bir yolun sapağında
Her yıl yatağını biraz daha daraltan
Irmaklar gibidir hızlı tükenişim
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta