Hapishaneye düşer gibi düşüyor insan sevdaya tek kişilik odan hücren pencerende demir parmaklıklar, sokak ışıklarının biri yanıp biri sönüyor sen gözünü dikiyorsun tavana onun yüzünü hayal ediyorsun aniden irkiliyorsun köpek sesleriyle sonra uyu uyuyabilirsen boğuluyorsun, bazen dar ağacına gider gibi çıkıyorsun sabah ezanlarıyla odadan yüreğinde kelepçe infazın kalbine fısıldanıyor sessizce.
Bir ülke ki milleti Türk;
İnsanı Türkçe konuşur.
Azerbaycan, Kırım, Kerkük…
Soydanı Türkçe konuşur.
Yaylaları,ovaları…
Devamını Oku
İnsanı Türkçe konuşur.
Azerbaycan, Kırım, Kerkük…
Soydanı Türkçe konuşur.
Yaylaları,ovaları…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta