Doksan kişiydik biz o gün,
Aç, susuz, uykusuz,
Nasır tutmuş ayaklarla
Yürüyorduk Kaygusuz.
Sis, çamur, kanla, terle
Üzerindeydik bulutların.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ruhun Şad olsun güzel insan bu ülke size minnettar
Yüreğinize sağlık
Bu ülke size minnettar paşam . Cennetten bize de dua edin .
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta