şu sokağın sonundan,
köşeyi dönüp usulca
sokağı sevindirip
duvarları, taşları, ağaçları
usul usul bana doğru
gelir misin? belki cebimden küçük bir kız çıkarır,
“hanımefendi! çocuğunuzu düşürmüşsünüz” derim
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta