Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

İNSAN MI, HAYVAN MI?

Nerden çıktı bilinmez, bu yürek dağlayanlar?
ŞEHİTLERE DEĞİLDE, KÖPEĞE AĞLAYANLAR…

10/04/’19

İNSANLIK

Bütün ırklar, kavimler, Âdem’in torunudur
İnsanlıksa insanın, en büyük sorunudur…

27/04/’10

İNSAN İNSANI

Öyle sever, sayar ki; yoluna halı döşer
Bazen gözden gözyaşı, bazen o insan düşer…

19/08/’17

İŞİ BİLEN

Gıdâları tuz korur, kültürü de dil korur
Dini korumak için, “elest” sözünde durur…

21/01/’’21

İŞİ EHLİNE VERMEK

Mîrâsâ konanlardan, çektiğimiz yetmez mi?
İŞİ EHİL OLANA, vermemiz gerekmez mi…?

13/03/’19

IŞIK GÖZÜKTÜ

Allah’ın izniyle, devlet gücüyle(*)
YENECEĞİZ SENİ, KORONA VİRÜS.
Ha gayret devletim, ve de milletim
Hükmün bitmek üzre, KORONA VİRÜS…

İŞ İŞTEN GEÇMEDEN

Zamanın iyi ayarla, güzel olan iş övülür
Ağaç yaş iken eğilir, demir tavında dövülür…

31/01/’18

İSLÂM

Din denilen o kutsal, her şeylerden yücedir
Onsuz yaşanan hayat, gündüzsüz bir gecedir…

27/10/’17

İSLÂM

Kur’an’la gelen dindir, en son ve en yenidir
Allah katında tek din, O da İSLÂM dinidir…

11/11/’17

İSLÂM’A GÖRE

Îman ehli bir millet, küfür ehli bir millet (*)
Yeryüzü iki kutup; dârü'l İslâm, dârü'l harp…!

15/05/’21