Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

BABA KÜRTLERDEN ÇAĞRI!

Ve nihâyet uyandı Kürt’ten Kürtlere çağrı!
PKK’lı Kürt ise; biz Kürtler Kürt değiliz…!
Ne Kürt ölsün ne de Türk, kardeşçe yaşayalım
PKK’lı Kürt ise; biz Kürtler Kürt değiliz…!

Ve nihâyet uyandı Kürt’ten Kürtlere çağrı!
PKK’lı Kürt ise; biz Kürtler Kürt değiliz…!
Ne Kürt ölsün ne de Türk, kardeşçe yaşayalım
PKK’lı Kürt ise; biz Kürtler Kürt değiliz…!

Aynı din, aynı vatan kıblemiz aynı yönde

BÂDEM GÖZLERİ

Ne de güzel uymuş, o güzel yüze
Rengi zeytin, şekli bâdem gözleri.
Konuştukça; o güzelim ağzından

BÂD-I SABÂ (*)

Vefâlı mı değil mi o ayrılık anında?
Bir kez olsun geriye bakıp/bakmamak vardır.
Dünü dünde bıraktın bu günün içindesin
Yarın ise belirsiz çıkıp/çıkmamak vardır.

At, silah ve suvâri, bir birini tamamlar
At; asil, soylu hayvan, antrenmansızsa hamlar…!

AVAM/HAVAS FARKI

Aynı olay karşısında, biri güler biri ağlar (*)
Avam olanlar güler de, havasın gönlünü dağlar…!

EVLAT ACISI

KUYRUK ACISI ile, EVLAT ACISI zordur(*)
Ancak çekenler bilir, kalbe düşen bir kordur…

11/02/’18

AYASOFYA’M

On asır kilise, beş asır câmi
Seksen altı yıllık, hasret son buldu.
Bir asra yakın da, müzelik yaptı

AYASOFYA'M
-Beş asır boyu ezan okunan ve namaz kılına
mâbedimin açılması onlara göre felâket…

Sözcü müsün/gözcü mü, yoksa da çalgıcı mı?
Hepsinden daha beter, yoksa tam algıcı mı…?

AYASOFYA’M AÇILDI

Özlediği o günler, nihâyet geldi çattı
Üzerine dökülen, ölü toprağın attı.
FÂTİH’in yâdigârı, fethin gülü olarak
Seksen altı yıl sonra, bizlere neşe kattı…