Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

KORONA VİRÜS

Sabunun köpüğüne, dayanamayan mikrop
Dünyayı rehin aldı, ne tankı var ne de top…

10/05/’20

KORU ISITAMADIM

Nemrut’un o ateşi, İbrahim’i yakmadı
Bu işe ben de şaştım, koru ısıtamadım.
Tüm kalpler buz kesilmiş, vicdanlarsa ha keza
Ömür boyu uğraştım, koru ısıtamadım.

KORUMADA

Bunun böyle olduğun, haber veren Nebîdir
EŞLERDE BİRBİRİNİN, ELBİSESİ GİBİDİR…(*)

24/02/’18

KORU YÂ RABBİ!

Senin rızan için, cihat eyleyen
Kahraman ordunu, koru yâ Rabbi!
Allaah Allah diye, tekbir getiren!
Kahraman ordunu, koru yâ Rabbi!

KORU YÂ RABBİ…!

Ağaçları söken, şiddetli yelden
Her türlü âfetten, koru ya Rabbi!
Görünür/görünmez; depremden, selden
Her türlü âfetten, koru ya Rabbi…!!!

TEK HECELİ BİR DÜN

Ömür ne ki koskoca bir DÜN ile
Aha geldik, gidiyoruz dünyâdan.
Çile çektik, dert yüklendik nefisle
Zevke daldık, gidiyoruz dünyâdan.

KOTA KONULMAZ

Güzel gör güzel düşün, güzelce bak hayata
Sevgide sınır yoktur, aşka konur mu kota…?

Önce fors ile başlar, içer müptelâ olur
Fiyakayla sürdürür, hüsran ile son bulur…

İçki, kumar, dans, balo… Yolunuz buysa eğer
Sizin mumlu kafalar, müzeye konsa değer…

KÖTÜ KOMŞU ve ARKADAŞ

“Kötü komşu insanı, hâcet sahibi yapar”
Yanlış arkadaş seçen, herhâlde yoldan sapar…

04/11/’17

KÖTÜLÜĞÜ GÖRÜNCE

Elle düzeltmek devletin, dille düzeltmek âlimin (*)
Başka görev var mı dersen, buğz etmek halkın, avamın…?

16/04/’18