Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

Hanifi Kara

DOYULUR MU?

Güzellikler ruhta, tende
Gülen yüze, tatlı dile
Doyulur mu, doyulur mu?
Ya sendedir ya da bende?

Devamını Oku
Hanifi Kara

DÖNEK ÇOĞALDI

Yanarak yok olur, gök taşı gibi
Bir parlayıp birden, sönen çoğaldı.
Akşam bir partide, sabah birinde
Dönme dolap gibi, dönen çoğaldı.

Devamını Oku
Hanifi Kara

DÖN MEVLÂYA MEVLÂYA

Sende birer emânet, zâten O’nundur onlar
Varın, yoğun O’na ver, dön Mevlâ’ya Mevlâ’ya.
Gün gelince alınır, verilen birer birer
Böyle değil mi gel/gör, dön Mevlâ’ya Mevlâ’ya?

Devamını Oku
Hanifi Kara

DÖNÜŞMEDİKÇE

Öğrenilen şeyler, havada kalır
Tâlim, terbiyeye; dönüşmedikçe.
Haklının hakkını, haksızlar alır
Tâlim, terbiyeye; dönüşmedikçe.

Devamını Oku
Hanifi Kara

DÖNÜŞ O’NADIR

İlimle ilgisi yok, ya teori ya idd’a
Gerçekler ortadayken, zanna doğru yürürüz.
"...İzm"lerin hiç birisi, saadet getirmedi
Dinsizlikten usandık, dîne doğru yürürüz.

Devamını Oku
Hanifi Kara

DÖRT ATA KİMDİ?

Ana/baba, öğretmen; bir diğeri ustadır
Ana hakkı her zaman, hepsinden de öndedir…

22/06/’20

Devamını Oku
Hanifi Kara

DÖRT ATA KİMDİR?

En çok hakları olan, kişinin dört atası
Anası ve babası, hocasıyla ustası...(*)

30/03/’16

Devamını Oku
Hanifi Kara

İlk iki anne/baba, bunlarsız tütmez baca
Sanat belleten usta, ilim öğreten hoca…

25/05/’17

Devamını Oku
Hanifi Kara

Dört atanın ikisi, anası ve babası
Diğer ikisi ise, HOCASI ve USTASI…

25/03/’17

Devamını Oku
Hanifi Kara

DÖRT ATA KİMDİR?

Ara açılsın da gör, dört iken iki kalır (*)
Kaynana/kayınbaba, hısımken hasım olur…!

15/01/’20

Devamını Oku