Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

GÖNLÜNLE SARIL

Öyle sevki beni, gördüğün o an
Ne olursun birden, kalbinden vurul.
Bedene hükmeden, gönül ve akıl
Kollar şöyle dursun, gönlünle sarıl.

GÖNÜL

Şu canım fedâ olsun, gönül pasın silene
Bütün gözler güzeldir, bakmasını bilene…

19/11/’17

GÖNÜL

Her şeyde bir ölçü var, dengi dengini bulur
Gözdür âleme bakar, gönül birinen olur…!!!

16/10/’20

GÖNÜL AL

Bayramda ve seyranda, en güzel bir hediye
Ya gönül ver, gönül al; eşe/dosta/dedeye…!!!

24/05/’20

GÖNÜLDEN GÖNÜLE

O kutlu vuslata, erişmek için
Gönülden gönüle, köprü kuralım
Nazargâhın, puthâneye çevirme

GÖNÜL GÜTMEK

Seher vakti öten, bülbül misâli
Gül dalına konup, ötmek ne de zor.
Dört tarafı, denizlerle çevrili
Gemi ile, suya batmak ne de zor.

GÖNÜL KIRMA

İnsanlarla hoş geçin, sevgi deryâsına dal
Yaşadığın müddetçe, gönül kırma gönül al…

21/09/’17

GÖNÜL KIRMA

Dâima ölçülü ol, uzun olmasın dilin
Ne olur insan kalbin, kırmayın kıymet bilin…

13/08/’18

GÖNÜL SOFRASI

Kıskançlık/kibirle, ne işimiz var
Her tür kötülüğü, yerelim gardaş.
Herkese değil de, hak edenlere
Gönül soframızı, serelim gardaş.

GÖNÜL ve MÎDE

Sevgi, saygı, hoşgörü; ilgi ve bilgi yoksa
Bu dünya neye yarar, gönül aç mîde toksa…!

29/05/’19