Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

GÖRMEDEN

En çok övülenler de, en çok sevilenler de
Allah ile peygamber, görmeden gönüllerde...

18/06/’16

GÖRÜNMEYEN YOK DEĞİL

İpi büken bir güç var, güç olmasa bükülmez
ALLAH, AKIL ve ACI… Hiç birisi gözükmez…

GÖNÜL SINIRI

Biri fizîki sınır, diğeri ise gönül
Bir yanımız Kafkaslar, bir yanımız Balkanlar
Düne sahip çıkmazsak, bizler için bu bir zül
Mâzinin kıymetini, elbet bilenler anlar…

GÖZLERİN

Yeter ki düşmeyi gör âşıklık kolay değil
Beni, benden eyledi, kahverengi gözlerin.
Zülüfler arasından kaş altından bakınca
Neler neler söyledi, kahverengi gözlerin.

GÖZÜ GÖZÜME BATTI

Dağılan saçlarını, salladı yana attı
Başını kaldırınca, gözü gözüme battı...

Hanifi KARA

GÖZÜNE DURSUN

Baş gözü, kalp gözü kör olmayanlar
On yılda yapılan hizmeti görsün.
Meyveli ağacı elbet taşlarlar
Devam et yoluna ürenler "ür"sün.

GÖZ ve SÖZ

İnsanı baştan çıkarır
Naz deyip de, geçmeyelim.
Ayın on dördün andırır
Yüz deyip de, geçmeyelim.

GRİP DAHİ

Târihi iyi araştır
Tüm kötülük kinden gelir.
Aklı hayra/şerre yetmez
Her sataşma bönden gelir.

GÖNÜL

Aşkı tatmayı görsün inim inim iniler
Gönül öyle bir şey ki, teli olmayan bir saz.
Yeter ki cûşa gelsin mızrapsızda çalar o
Gönül öyle bir şey ki, eli olmayan bir saz.

GÖNÜL GÖZÜ

Neler çekti insanlık, …izimlere sapalı!
Baş gözü açıksa da, gönül gözü kapalı…

Hanifi KARA