Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

Şu sözüme kulak ver, sakın bâtılla dolma
Özne ol nesne olma, yüklem ol tümleç olma…

PEYGAMBERSİZ DİN (*)

Diyalog’cunun dîni, ona inanan kişi
Bu havayı solur mu, Muhammed’sizse bir din?
İblis denen o lâin, kırk yıl düşünse bile
Hiç aklına gelir mi, Muhammed’sizse bir din?

İSTEK

Son Resul’le gelen Din-i İslâm’ı
Sen bize yol eyle, yol eyle Rabb’im.
Es kaza ayrılır yoldan çıkarsak
Sen bize gel eyle, gel eyle Rabb’im.

KAFES Mİ, KUŞ MU?

Kafes mi önemli yoksa ki kuş mu?
Camiler hep mâmur gönüller harap.
Biz kemter kulları ol mahşer günü
Şefaatten mahrum eyleme yâ Rab!

KÂİNÂTIN FİHRİSTİ

Kalbimizin sürûru, kâinâtın fihristi
Kur'an öyle iksir ki, küfrün kökünü kesti...

04/05/'10

KÂİNÂTIN KATALOGU

Canlı/cansız ne varsa, yaratılmış bir terim
Hepsinin katalogu, bil ki Kur’an-ı Kerim...

28/03/’16

KALBİME CEMRE DÜŞTÜ

Benim divâne gönlüm, dal beğenmez bir kuştu
Seni görünce birden, kalbime cemre düştü...

Hanifi KARA

KALKINMAK İÇİN

Zekâ kılıcı ile, akıl teri dökelim
Fakirliği temelden, tâ kökünden sökelim…!

20/10/’16

KALKINMANIN ŞİFRESİ

Dinle ilgili değil, çalışmakla ilgili
Çalışmaz, üretmezsen; hiç olur mu kalkınma?
Yaptığın her bir işte, olmalısın bilgili
Tek çıkar yol bu yoldur, elin sözüne kanma...! ! !

Gündüzleri bizimle, geceleri terörle
Stratejik ortaklık, böyle olur mu söyle…?