Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

AYNI EL

Bu nasıl bir îtikat, oturarak su içer
Kendi mâsum halkına, acımaz silah sıkar…

09/08/’16

ATALAR

İlim esas olursa, ortadan kalkar mişler
MÂRİFET İLTİFÂTA, tâbi olur demişler…

03/12/’16

ATALAR NE GÜZEL DEMİŞ

Baba kendi oğluna, bir bağı bağışlamış
Oğul ise babaya, çiltim üzüm vermemiş…

09/10/’16

ÖLÜLER AĞLAR

Ecel vakti kayıp, kimse bilemez
Hasta şifa bulur, mevt olur sağlar.
Dünden beri, o nedenle denir ki
“Hastanın başında, ölüler ağlar.”

OLMAZSA OLMAZ

Mümin ise bir kişi, mücedditlik olmalı.
Gönlüne, kafasına; hizmet aşkı dolmalı…

05/11/’16

OLMAZSA OLMAZ

Devletin dört ayağı, bunlarla olur dirlik
Eğitim ile sağlık; adâletle, güvenlik…

25/11/’16

ÖLMEDEN UYAN

Ağaç kurur, insan ölür unutma
Kula güvenirsen kalırsın yayan.
Kur’an’ın hârici yollar yol değil
Fânilere değil Allah’a dayan.

ÖLMEYE ÖLECEKSİN

Ne zaman geleceksin, koca bebek kendine
Beşiklere sığmazsın, neye belesem sizi.
Geçirdin onca ömrünü, mâlâyâni şeylerle
Bu mu olmalı yaşam, ya filim ya da dizi?

Ebû Cehil’de bilir, sakın bâtıla kanma
Arapça’yı bilmekle, âlim olunur sanma…

21/03/’17

OKUR

Hem şiirde, şâirde; elbette duygu arar
Duygu yoksa sen söyle, o şiir neye yarar…?

01/03/’17