Ayrılalım dediğimde, hep ağlıyordu,
Ağladıkça, benim içim yanıyordu,
Her damlası, asit gibi içimi yakıyordu,
Hani gözler, yalan söylemiyordu.
Onun gözleri bile, yalan ağlıyordu,
Benimse içim, gerçek yanıyordu,
Yüzlerce soğuk namlu üzerime çevrildi,
Yüzlerce demir tetik aynı anda gerildi!
Anne, beni söğüdün gölgesinde vurdular,
Öpmeye kıyamadığın oğlun yere serildi.
Üşüştü birer birer çakallar üzerime,
Üşüştü her bir yandan göğsüme, ciğerime.
Devamını Oku
Yüzlerce demir tetik aynı anda gerildi!
Anne, beni söğüdün gölgesinde vurdular,
Öpmeye kıyamadığın oğlun yere serildi.
Üşüştü birer birer çakallar üzerime,
Üşüştü her bir yandan göğsüme, ciğerime.
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta