Vuslat denmeli bu vazgeçiş hikayesine
Ve ağlamalı bunu her kim söylerse
Ve intihar etmeli tatminsiz aşıklar
Ve ayrılmamalıyız seviştiğimiz gecelerin sabahı
Hani vuslat nerede hasret
Ağlama arzusu gelmezdin ya apansızın
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta