Hani ağlamak gelir ya bazen kalbinden, içini içene çekerek
Yağmurlarını kıskandırırsın gökyüzünün gözyaşlarını dökerek
Hani bir keder düşer ya bazen derinine, içinin içi ürpererek
Yapraklarını kıskandırırsın hazanın, sarısı tütün saçlarını dökerek
Hani ölüm çöker ya bazen tam yaşarken, için için titreyerek
Azrail'imi kıskandırdın işte sen gittiğin o yola o adımlarını dökerek...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta