Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
çok güzel bir çalışma begeniyle okudum her kıtası ayrı güzel yolun açık olsun usta
Kimi kaderine razı...
Şükür üstüne şükür çekiyor!
Verirken başıboş veriyor,
Herşeyi Allah'tan bekliyor...
Koyun gibi, sürü gibi miyiz
Bir çoban yetiyor mu hepimize? !
Aslan gibi şöyle kükreyip de,
Haksızlığı getiremedik dize...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta