Sonbaharın tozlu kafesinde,
kurumuş gül yaprakları...
Kendi dikeni kanatmış gonca gülleri...
Pembe uçurumalarda sararmış tiryaki menekşeler,
Fesleğenler eskisi gibi koku salmıyor,
Dereler coşkulu akıp çaglamıyor...
Pınarlar kurumuş, toprak susuz yarınlar umutsuz...
Şemsiye yapımcıları
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan
Devamını Oku
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta