Sonbaharın tozlu kafesinde,
kurumuş gül yaprakları...
Kendi dikeni kanatmış gonca gülleri...
Pembe uçurumalarda sararmış tiryaki menekşeler,
Fesleğenler eskisi gibi koku salmıyor,
Dereler coşkulu akıp çaglamıyor...
Pınarlar kurumuş, toprak susuz yarınlar umutsuz...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta