Hani, hatırlar mısın,
Sözlere ihtiyacımız yoktu,
Bakışların bir dil kurmuştu zaten.
Ben susmayı öğrendim Sende,
Çünkü bazı sevgiler, kelimelerle değil,
sessizlikle anlatılır.
Ve Sen, sessizlikte büyüyen en güzel şiirim oldun.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta