elinde boya sandigi, dalgındı köşede çocuk,
sanki adrese teslimdi, acılar ve yokluk.
yasıtları gülüp oynarken, o ekmek derdinde,
günyüzü görmemis, kötü kader hep pesinde.
‘’hani mutluydu çamurlar içerisinde de çocuk’’? ...
yalan ve riya kardes, kahpelikler dizboyu,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta