şiiri tükettik, mumlar yaktık masalarımıza
bildiklerimize kafi dedik
dostlarımızın niyetine safi dedik
elbet geçecek zaman
ne tutabildik elimizle
ne hapsedebildik bir yerlere
yaşadık mı, yaşadık
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta