Hani acılarımı süpürecektin en kuytu köşeye
Üstüne ağır bir taş
hani sevgimi yüceltecektin ormanlıkların tepesine
sereceğimiz sevgiye arkadaş
hani karanlıkta
hani sarplarda yürüyecektik güvenle
sen korkaktın belki
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta