Hani bi evimiz olacaktı
Upuzun ağaçların arasında küçücük bir kulübe
Yanından geçen derede gemilerimizi yüzdürecektik
Sonra yanındaki salıncakta sen beni göklere uçuracaktın
Elimizde sepet, böğürtlen toplayacaktık hani...
Hani tan vaktinde kalkıp ağaçların ışıltılarını izleyecektik
Çimlere uzanıp kitap okuyacaktık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta