Ah! umutsuzluk kervanına kattık mı kendimizi
Bir yar gölgesinde koştuğumuz zamanlarda
Tüketirsek yaşam nefesimizi,
Yanılgılardayız,sarar olur yalnızlık bizi.
İstediğimiz bir nefes midir yanımızdaki.
Uzanan el bilir bazı gerçekleri,
Bilir de,istediklerini veremez.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta