Şu kalem de benim gibiydi
Yapayalnızdı ...
Kağıda vuruldu
Yitirdi benliğini
Anllatıkça sevgisini
Kağıt doldu taştı sevgiyle
Kalem kendini bitirdi
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları



