ürperiyorum her geçen gün artıyor yalnızlığım
duvarlar üzerime gelmiyor ben gidiyorum sanki
istemiyorum bu halimi ben sevmiyorum sessizliği
duvarları bilmem ama ben bu evden gidiyorum sanki
her defasında içine düştüm bu boşluk karanlık
ortalıkta sürünüyorum biri yardım çağırsın
her dakika içine çekiyor direnmek ne fayda
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta