ürperiyorum her geçen gün artıyor yalnızlığım
duvarlar üzerime gelmiyor ben gidiyorum sanki
istemiyorum bu halimi ben sevmiyorum sessizliği
duvarları bilmem ama ben bu evden gidiyorum sanki
her defasında içine düştüm bu boşluk karanlık
ortalıkta sürünüyorum biri yardım çağırsın
her dakika içine çekiyor direnmek ne fayda
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta