Ne güzeldik biz, öyle şeyler yaşadık ki çirkin duvarların ardı yıkık dökük, yasak
alfabemiz her seferinde devrim diye bağırır dururdu.
Kentsel dönüşüme girmiş bu sevdamızı daha
toparlayan olmadı.
Sustukça bağırırdı kaldırım taşları, bağırdıkça
susardı menekşeler; sen yine bir karanfilin
farkedilmişliği kadardın, cesurdun ve de güzel.
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta