Kaçıncı uykusuzluğuma gebeyim bilmiyorum..
Ağlasam zayıflığıma ikram sanıyorum,
Gülsem nefsime azap.
Belki de beşinci boğuma geldiğinde,
Nefesim kesiliyordu.
Bedenen görünenin aksine,
Her hücremin acı çığlığına irkiliyordum.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta