Kim bilir hangi mevsimi yaşatıyordu insana yüreği,
Sonbahar gibiydi gelişi,
Yaprak yaprak dökülürdü yollara,
Ve incecikti yağmur gibi,
Gülüşleri gökyüzüne asılı yağmur bulutları,
Asılmıştı dudaklarına,
Ve dökülürdü gülüşleri her güldüğünde damla damla.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta