Hangi his bitirebilir insanı,yaşarken öldürebilir.
Gönlüne prangalar gözlerine parmaklar.
Hangi sevgi hapseder insanı kendine
Konuşturmaz güldürmez.
Yokluğun tabi ki
Yokluğunda bittim öldüm sandım
Prangalar takıldı gönlüme
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta