Oysa küçükken hep iyi insan olmak öğütlenirdi.
Hikayelerde iyiler kazanırdı. Kavgalı kalamazdık
komşu oğluyla. Annelerimiz barıştırırdı ya da
2,3 güne unuturduk. Ne kavgalar ettik
kardeşlerimizle. Düştük, kalktık ama hep
beraberdik. Bu insanlar kim? Bunlar benim
çocukluğumdan olamazlar. Geride kimse kaldı mı
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




teşekkürler.
Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta