Ömrümün ilkbaharında bir sonbahar gülü,
Bir hiçliğin içinde bana doğan güneşimdin.
Umutlar yeşerttik senle birlikte ölüme değin.
Sözün anlama dönüştüğü,
Umutların gerçekleşeceği anda
İlkbaharda gittin.
Anlamı yok artık hayatımda sevginin sen yoksan,
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bazen insan ömrünün ilkbaharında yaşar hazan mevsimini.
Bu bize istemeden sunulansa bize kalan sadece yaşamaktır.
Çapadaki bir teknenin kaçamayacağı fırtınaya yakalanması,
Önünüzden akıp giden bir nehri çaresizce seyretmek gibi.
Aslında hikaye satırlarında akıp gitmiş şiirin. Bir insanın kendisini seven yürekte nasıl öldürdğünün hikayesi bu ..
Hiç bir şey hissetmediğinizi söylemek hata olur
"Bu ne yaşanan?
Olsa olsa sadece hazan."
Bazen insan ömrünün ilkbaharında yaşar hazan mevsimini.
Bu bize istemeden sunulansa bize kalan sadece yaşamaktır.
Çapadaki bir teknenin kaçamayacağı fırtınaya yakalanması,
Önünüzden akıp giden bir nehri çaresizce seyretmek gibi.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta