Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
selamlar şiiriniz güzel,son dizeler,şaşırtan güzellikte,yüreğinize gayret.
belki umulası derinliktir korkulası
gönlün gölgelediği bir muammada
belki de kimbilir...?
tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta