hancı getir şarabı,
birde yere döşek ser.
istemem ışıkları,
ışıgım yeter bana.
eger soran olursa,
yok de gitti de emi,
açma kapımı sakın.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




hüzünlü bir şiirdi
evet şiirinizi okuyunca kendi şirim geldi bir anda gözlerimin önüne .
tebrikler efendim hüzünler uzak olsun yüreğinizden .a.e.o
sessiz bir yagmur gibi,
gelip biraz dinlendi.
sonra çekip sonsuza
bizi bırakıp gitti.
işte burada yattı,
bu da onun mezarı.
Atilla Durukan
YÜREĞİNİZE SAĞLIK ATİLLA BEY BEĞENİYLE OKUDUM KUTLARIM SİZİ KALEMİNİZ HİÇ SUSMASIN SEVGİ DOLU YÜREĞİNİZDEN COŞKU EKSİK OLMASIN SAYGI VE SEVGİLERİMLE +10PUAN
yüreğinize sağlık atilla bey ..kutlarım
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta