Bir yolcu,,
Kararmış han duvarları arasında,
Gözleri dalmış gitmiş,
Hey hancı! körükle ateşi bir gelen ver,
Çok uzaklardan,
Karla kaplı yollardan,
Soğuk akşamlarda kalmış,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta