Sen; bu yolda hercai bir yolcu, bense... bir hancı;
Gözlerin kalbinin aynası... Dilin; pervasız bir yalancı!
Ayrılık pusu kurmuş bekler; içimde... derin bir sancı.
Her geçen gün yüzün bana, biraz daha yabancı.
Artık ne yol ne de yolcu bekler, bu han kapıları;
Küllenmiş umutlar... Sönmeye yüz tutmuş ocakları.
Kaybolmuş duvarlarında; yankılanan şen kahkahaları!
Sararmış, tozlu fotoğraflarda kalmış; tüm anıları.
Gözyaşlarımla söndürdüm; sinemde yanan ataşı...
Göz pınarlarımda çırpınan; son bir damla gözyaşı.
Geçti baharlar; ömrümün bu son demi, son kışı...
Senin için delice çarpan; kalbimin... son atışı!
Kayıt Tarihi : 13.2.2026 07:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!