İSTANBUL Bakırköy
insan vurgunu umulmazda yerse
yıkılıyor.
helede hiç beklemediği kişiyse
vurgunun sahibi
işte asıl yıkım ozaman başlıyor
evren nasıl da küçülüyor
tüm değerler nasılda bir anda
Dün bir fotoğrafta gözlerini gördüm
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde
Devamını Oku
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde




Gönül kırık belli ki yazıldı bu dizeler...
Ama geçecek bu can kırıkları inşallah...
Yüreğinin şiirini kutluyorum canım...
Gönlünce olsun her şey...
Sevgilerimle...
beklenmedik taş baş yarar demiş atalarımız ummadığımız zaman ummadığınız kişiden yemek hançeri gözlerinin içine bakamadan asıl yıkım budur çünkü hahpeye karşı hazırlıklıdır insan dostn candan gelince daha çok yakıyor
İnsan vurgunu sende nasıl bir şey?
Eğer ki sen bana sorarsan,
Adımsız gidişler demek,
O gidişlerin arkasında kalan ama bir türlü içine sığamadığım,
Üzerinde eğreti duran bir elbise demek...
Giyersin olmaz!
Giymezsin olmaz!
Zaten sana soran da olmaz!
Elde kalır... Sıfıra denk bir hayat!
Toplamak istersin ama... Hiçlikle hiçlik toplanmaz ki...
Çıkartmak istersin... Yapışıp kalmıştır üstüne...
Üstelik bölüp paylaşacak hiç kimse de yoktur yanında...
Ve final!
Hayat çarpar seni seninle...
Sonuç... Hiç!
Ah can Gülce'm...
Fark ettim ki, ben senin şiirlerine hiç şiir yazmamışım...
İşte hiçliğim...
İşte şiirin...
Vakit gece yarısı
Ve hüzün
Kar beyaz iniyor
Kimsesizliğimin üstüne…
Ömrümün en derin
Uçurumunun kıyısındayım
Bu gece ve ölüm
Bir ayrılık ötemde yürüyorum
Ey yar,
Tut ellerimden
Düşüyorum!
Yetmedi mi, gelişine gebe
Kapı eşiklerinde nöbet tuttuğu gözlerimin!
Seninle gitti aşk!
Sonrası hiçlik
Sonrası acı
Sonrası bir yokluğun başlangıcı…
Ömrüne, o güzel gönlüne bereket varlığını, seslerini sevdiğim...
Nicelerine inşaAllah...
Sevgiler sana... Hiçliğinde çoğalan yüreğince...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta