elbetteki bu son deyişim
yusufçukların kanatlarını bir bir koparırken
işte mavi bir çiçek, yaprağında kan pıhtısı
iki kadın koynunda beslenen yılan
hani o eteklerim, gelincikler açan eteklerim
gecelerinde tıslayıp rakseden
pencere avurtlarına dökülen dişi kurt sesi
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Kutlarım...
Şiir,elimden tutup tarihe götürdü beni,hüzünlenmeden gelmez artık yürek.Tebrikler,saygılarım ile.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta