Altından yel geçeni sabit bir varlık sandım
Kalpsize bel bağlattın kader hampama binme
O terk edip kaçarken cehenneme eş yandım
Çocuk gibi zırlattın kader hampama binme.
Meğer yok olurlarmış gölgeler gün batınca
Aklım başıma geldi güvendiğim satınca
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta