Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Aynı topraktan geldik
Aynı toprağı işledik
Yine aynı toprağa gireceğiz!
Neyimiz eksik
Neyimiz fazla bizim!
Şu "emperyalizme" kaptırmasak
Kendimizi
Toprağımızı
Gül gibi geçinip gideriz,
Hamiş!
De mi ya Örtmenim...:)
Muazzam
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta