Dost dergahına,varıp oturmuşum,
Yârân aşkına,ben yanıp durmuşum,
Ol demiş yârân, hamiken olmuşum,
Dost dergahın da,Tanrı’m anılırken.
Köz olan gönül, yanıp alevlenirken,
Hep Allah dedim, göz yaşı dökerken,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta