Işığın İpleri-1
Secdelerden kaldırmasam başımı...
Hangi sabah
Gönlüme sarmaşık çiçeğime
Vurdu güneş...
İstanbulun Akşamları mavi
İstanbul’un akşamlarında ağlamak geliyor içimden
Denizler gibi olsun gözlerim
İstanbul dediler mi, ben seni hatırlarım
Mutluluğun gölünü seyrettirir hayalin
Anneniz bu evde lambadır
Üflüyorsunuz çocuklar
O bir lamba,diyordu baba
Sönebilir...
Ve söndü
Hikayem
"Çöpçüler bir adamı süpürmüşler"
Diye mi yazacak gazeteler
Öldüğüm gün İstanbulun sokaklarında
Çöpcüler alışkın gül yapraklarını süpürmeye
Oyuncak Trenim
Oyuncak trenim vardı sevimli mi sevimli
Sizinde olsun çocuklar oyuncak treniniz
Ne oyunlar oynadık seninle
Oyuncakçı amca senden bir dünya yapmanı istesem
Oyuncak bir dünya
Savaşlar orada oyun
Kavgalar oyun olsa
Çocuklar ölürse yalandan ölsün
Mavera dergisinde yayınlandı
Ölüm bu
Gitmek bunca güzelliği terkedip
Kuşlar gibi fırtınaya tutulmak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!