Gül Gönül Oldu Gönlüm
Ne güzel yaratmış yaradan gönlümü
Neden gül takayım göğsüme ...
Aşkın sahilinde o beyaz bir gemi gibi düşsün izleri zamana...
Anne dizi bildim seni
Anneden annedir yüzün
Koyun postundandın seccadem
Kurt postundan değil
Rahmanın rahmeti sende
Güllerde yari gördüm... ağladım
Adı her saatime çivilenen kadınsın bir sen
Cennet düşürür aşkıma cennetini sevdim
Gül gördüm cennet gördüm kadında
Gülüşleri güneşli kadının
Güller Gülü Yunus
Yunusun sofrasındayım şimdi
Ballar balı bir sofrada...
Güller gülü Yunus
Gülü gördüm yüzünde anne
Sonbaharı da yaşattı zaman
Bakirdi gözlerim ağlamayı bilmezdim
Neden öldün anne...
Şimdi kulaklarım rüzğarlarda
Gönüller Gül solmasın
Ahir zaman eylüldür
Gül gönüller solmasın
Gel Mekkeye
Gül gönüller solmasın
Gül okulu hırkası..
Gül kokulu hırkası...
Gül okulu hırkası...
Ey gönlüm
Ah çevirdin gül yüzünü bana ey gül
Şair ettin beni
Aşkın çapkın şerbettir kanmadan gitmem
Gül olduğun için sevdim seni
Gül ölüm
Gül uğruna ölüm gül
Bana yazıldı mı gül ölüm
Zindanlarda ölsem
Beyaz dut lezzetli bir ölümle...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!